ငါက အရင္ကေတာ့ ၾကယ္ပါပဲ......ၾကယ္မွ မာနေတြ ေခါင္ခိုက္ၿပီး မာန္အျပည့္ရွိတဲ့ၾကယ္...လြမ္းရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ လြမ္းတယ္ ခ်စ္ရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနဲ႔ နက္နက္နဲနဲခ်စ္တယ္ ခံစားရင္လဲ တည္ၿငိမ္ ေလးနက္စြာပဲခံစားတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ တည္ၿငိမ္ေလးနက္ နက္နဲမႈေတြက အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အေရာင္ေတြေျပာင္းလာခဲ့တယ္ တည္ၿငိမ္ျခင္းေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ....နက္နဲတဲ့အခ်စ္ေတြ အခ်စ္စစ္ေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ ေပါ႔ေလ်ာ့တဲ့ ေပါ႔ပါးတဲ့ခံစားမႈေတြခ်ည္း ျပန္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ၾကယ္ကေန တိမ္လို ခံစားမႈေတြ ေမြးျမဴတတ္လာတယ္ အသြင္ေျပာင္းလာတယ္ တိမ္ဆိုတာ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ေပါ႔ပါးလြန္းတယ္ ေရႊ႕လ်ားလြယ္တယ္ အစိုင္အခဲေတြအေနနဲ႔မေနဘူး ၾကယ္မ်ား ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းလိုက္လဲ တေနရာထဲမွာ တခုခုကို ေတာင့္တ ေမွ်ာ္လင့္ေနသလိုမ်ဳိး ေပၿပီး ရပ္တည္ေနရတာ သူ႔ခမ်ာ အခ်ိန္တန္လို႔ရွိရင္ ေၾကြဖို႔ကို ေစာင့္ေနရွာရတာ.... အဲဒီေတာ့ တိမ္လို အျဖစ္မ်ဳိးကို ပိုၿပီး မက္တြယ္ခ်င္လာတယ္ လုိက္တုခ်င္လာတယ္..... နာမည္ကေတာ့ ၾကယ္တိမ္ေပါ႔....အျမင္ရုပ္၀တၱဳအေနနဲ႔ကေတာ့ *ၾကယ္* ပါပဲ ဒါေပမယ့္ အတြင္းပိုင္းလႈပ္ရွားမႈေတြတိုင္းကေတာ့ တိမ္ေလ... အခုေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရသြားတဲ့ သတၱ၀ါတေကာင္လိုပဲ လႈပ္ရွားမႈတိုင္း ခံစားမႈတိုင္း ၾကည္ႏူးမႈတိုင္းက ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပဲ အရင္လို ေလးနက္မႈေတြ မရွိေတာ့ဘူးေလ..... ေကာင္းလိုက္တာ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိးကို အရင္ထဲက ဘာလို႔ မခံစားခ်င္ခဲ့မိပါလိမ့္? .... ေတြးရင္း....ေတြးရင္း......လုိက္လုပ္ရင္းနဲ႔.....တိမ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို အခုမွ ပိုၿပီး ပိုၿပီး သိျမင္ခြင့္ရလာတယ္ေလ......Saturday, July 24, 2010
ၾကယ္ (သို႔) တိမ္
ငါက အရင္ကေတာ့ ၾကယ္ပါပဲ......ၾကယ္မွ မာနေတြ ေခါင္ခိုက္ၿပီး မာန္အျပည့္ရွိတဲ့ၾကယ္...လြမ္းရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ လြမ္းတယ္ ခ်စ္ရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနဲ႔ နက္နက္နဲနဲခ်စ္တယ္ ခံစားရင္လဲ တည္ၿငိမ္ ေလးနက္စြာပဲခံစားတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ တည္ၿငိမ္ေလးနက္ နက္နဲမႈေတြက အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အေရာင္ေတြေျပာင္းလာခဲ့တယ္ တည္ၿငိမ္ျခင္းေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ....နက္နဲတဲ့အခ်စ္ေတြ အခ်စ္စစ္ေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ ေပါ႔ေလ်ာ့တဲ့ ေပါ႔ပါးတဲ့ခံစားမႈေတြခ်ည္း ျပန္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ၾကယ္ကေန တိမ္လို ခံစားမႈေတြ ေမြးျမဴတတ္လာတယ္ အသြင္ေျပာင္းလာတယ္ တိမ္ဆိုတာ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ေပါ႔ပါးလြန္းတယ္ ေရႊ႕လ်ားလြယ္တယ္ အစိုင္အခဲေတြအေနနဲ႔မေနဘူး ၾကယ္မ်ား ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းလိုက္လဲ တေနရာထဲမွာ တခုခုကို ေတာင့္တ ေမွ်ာ္လင့္ေနသလိုမ်ဳိး ေပၿပီး ရပ္တည္ေနရတာ သူ႔ခမ်ာ အခ်ိန္တန္လို႔ရွိရင္ ေၾကြဖို႔ကို ေစာင့္ေနရွာရတာ.... အဲဒီေတာ့ တိမ္လို အျဖစ္မ်ဳိးကို ပိုၿပီး မက္တြယ္ခ်င္လာတယ္ လုိက္တုခ်င္လာတယ္..... နာမည္ကေတာ့ ၾကယ္တိမ္ေပါ႔....အျမင္ရုပ္၀တၱဳအေနနဲ႔ကေတာ့ *ၾကယ္* ပါပဲ ဒါေပမယ့္ အတြင္းပိုင္းလႈပ္ရွားမႈေတြတိုင္းကေတာ့ တိမ္ေလ... အခုေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရသြားတဲ့ သတၱ၀ါတေကာင္လိုပဲ လႈပ္ရွားမႈတိုင္း ခံစားမႈတိုင္း ၾကည္ႏူးမႈတိုင္းက ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပဲ အရင္လို ေလးနက္မႈေတြ မရွိေတာ့ဘူးေလ..... ေကာင္းလိုက္တာ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိးကို အရင္ထဲက ဘာလို႔ မခံစားခ်င္ခဲ့မိပါလိမ့္? .... ေတြးရင္း....ေတြးရင္း......လုိက္လုပ္ရင္းနဲ႔.....တိမ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို အခုမွ ပိုၿပီး ပိုၿပီး သိျမင္ခြင့္ရလာတယ္ေလ......
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment