ၾကယ္ (သို႔) တိမ္

ငါက အရင္ကေတာ့ ၾကယ္ပါပဲ......ၾကယ္မွ မာနေတြ ေခါင္ခိုက္ၿပီး မာန္အျပည့္ရွိတဲ့ၾကယ္...လြမ္းရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ လြမ္းတယ္ ခ်စ္ရင္လဲ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနဲ႔ နက္နက္နဲနဲခ်စ္တယ္ ခံစားရင္လဲ တည္ၿငိမ္ ေလးနက္စြာပဲခံစားတယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ တည္ၿငိမ္ေလးနက္ နက္နဲမႈေတြက အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် အေရာင္ေတြေျပာင္းလာခဲ့တယ္ တည္ၿငိမ္ျခင္းေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ....နက္နဲတဲ့အခ်စ္ေတြ အခ်စ္စစ္ေတြ ျပန္မရတဲ့အခါ ေပါ႔ေလ်ာ့တဲ့ ေပါ႔ပါးတဲ့ခံစားမႈေတြခ်ည္း ျပန္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ၾကယ္ကေန တိမ္လို ခံစားမႈေတြ ေမြးျမဴတတ္လာတယ္ အသြင္ေျပာင္းလာတယ္ တိမ္ဆိုတာ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ ေပါ႔ပါးလြန္းတယ္ ေရႊ႕လ်ားလြယ္တယ္ အစိုင္အခဲေတြအေနနဲ႔မေနဘူး ၾကယ္မ်ား ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းလိုက္လဲ တေနရာထဲမွာ တခုခုကို ေတာင့္တ ေမွ်ာ္လင့္ေနသလိုမ်ဳိး ေပၿပီး ရပ္တည္ေနရတာ သူ႔ခမ်ာ အခ်ိန္တန္လို႔ရွိရင္ ေၾကြဖို႔ကို ေစာင့္ေနရွာရတာ.... အဲဒီေတာ့ တိမ္လို အျဖစ္မ်ဳိးကို ပိုၿပီး မက္တြယ္ခ်င္လာတယ္ လုိက္တုခ်င္လာတယ္..... နာမည္ကေတာ့ ၾကယ္တိမ္ေပါ႔....အျမင္ရုပ္၀တၱဳအေနနဲ႔ကေတာ့ *ၾကယ္* ပါပဲ ဒါေပမယ့္ အတြင္းပိုင္းလႈပ္ရွားမႈေတြတိုင္းကေတာ့ တိမ္ေလ... အခုေတာ့ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရသြားတဲ့ သတၱ၀ါတေကာင္လိုပဲ လႈပ္ရွားမႈတိုင္း ခံစားမႈတိုင္း ၾကည္ႏူးမႈတိုင္းက ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပဲ အရင္လို ေလးနက္မႈေတြ မရွိေတာ့ဘူးေလ..... ေကာင္းလိုက္တာ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိးကို အရင္ထဲက ဘာလို႔ မခံစားခ်င္ခဲ့မိပါလိမ့္? .... ေတြးရင္း....ေတြးရင္း......လုိက္လုပ္ရင္းနဲ႔.....တိမ္ရဲ႕အႏွစ္သာရကို အခုမွ ပိုၿပီး ပိုၿပီး သိျမင္ခြင့္ရလာတယ္ေလ......

ရင္ေတြနာေနတယ္

ငါ့ကို လိမ္လိုက္စမ္းပါ နင္လိမ္လိုက္ပါ... ငါ အဲဒီလိုအေၾကာင္းအရာေတြ အတြက္ မခံစားဘူးလို႔ ကိုယ္ပိုင္မဟုတ္တဲ့ ငါ့အာရံုေတြက တင္းခံေနတတ္ေပမယ့္ တကယ္တမ္း ငါ့မွာ ခံႏုိင္ရည္မရွိခဲ့ပါဘူး... ငါ့ရင္ေတြ ကြဲေတာ့မယ္ထင္တယ္...ရင္ေတြနာလုိက္တာ ငါ ငါ့ႏွလံုးသားအသစ္နဲ႔ နင့္ကို အရမ္းခ်စ္ခဲ့တာပါ နင္လဲခံစားႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ငါယံုၾကည္တယ္ ငါကေလ ငါနက္ရိႈင္းစြာခ်စ္သလို နင့္ဆီက အခ်စ္ကိုလဲ နက္ရိႈင္းစြာပဲ ေမွ်ာ္လင့္တတ္ခဲ့တာပါ အတၱႀကီးတယ္ပဲေျပာေျပာ ငါ လိုခ်င္ခဲ့မိတယ္... ဒါေပမယ့္ဟာ ညွိလို႔ မရႏုိင္တဲ့ မညီမွ်ျခင္းေတြနဲ႔ ငါတို႔ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြ အဆံုးသတ္ပစ္ရေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕ ငါ့ရဲ႕ ဟန္ေဆာင္မာနေတြနဲ႔ ငါ ဟန္ေဆာင္ အမုန္းေတြ နင့္အေပၚ ထားၾကည့္ပါတယ္ ဟန္ေဆာင္ဥေပကၡာေတြ တသီတတန္းႀကီးနဲ႕ေပါ႔ ဒါေပမယ့္ ၾကာၾကာ မရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး အဲဒီဟန္ေဆာင္ မာနေတြက င့ါကို အႏုိင္ယူသြားခဲ့တယ္... ငါလိုခ်င္တဲ့ အရင္လို အိပ္မက္ေလး ျပန္ရလိမ့္မယ္ထင္ခဲ့တာ အခ်ိန္ေတြပဲၾကာလာတယ္ ငါလိုခ်င္တာေတြနဲ႔ ငါအေ၀းဆံုးကို ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ ခ်စ္သူ ငါဘယ္လိုမွ ဆက္ၿပီး ရုန္းကန္လို႔ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးထင္တယ္...ငါလက္ေလွ်ာ့လိုက္ရေတာ့မွာလား? ငါ႔၀မ္းနည္းစရာေတြႀကံဳတိုင္း ငါ့ဘက္မွာ နင္ရွိမေနခဲ့ဘူး ငါေမွ်ာ္လင့္ေနခ်ိန္တိုင္း နင္ေရာက္မလာတတ္ခဲ့ဘူး ငါ ေတာင့္တေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း နင္က ငါရဲ႕ အေ၀းဆံုးမွာေလ.... ငါေတာ့သြားၿပီ....ရင္ဘတ္ေတြ တအားနာတာပဲ... တနင့္တပိုး ႏွလံုးသားက ခံစားရၿပီဆိုရင္ ခံစားသထက္ ခံစားရေအာင္ အသည္းကြဲသီခ်င္းေတြကလဲ ငါ့ကို တြန္းပို႔ရွာပါရဲ႕.... ၾကည္ႏူးေနခ်ိန္ေတြမွာ အဲဒီ ေၾကကြဲတဲ့ ခံစားတဲ့သီခ်င္းေတြကို ငါေမ့ထားတယ္ ေတြ႕ရင္ေတာင္ ေရွာင္သြားတတ္တဲ့ငါက ေၾကကြဲေနခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ သူတို႔ကို တကူးတက ရွာပီး အေဖာ္လုပ္ၿပီး င့ါရဲ႕ ခံစားမႈ ေရခ်ိန္ကို ျမင့္သထက္ျမင့္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနမိတယ္ မ်က္ရည္ေတြကလဲ တသြင္သြင္ေပါ႔.....

အထင္ႀကီးမႈနဲ႔ သံေယာဇဥ္

အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ကစတာလဲ?

ကၽြန္ေတာ္စာအုပ္ တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးတယ္
ပိုၿပီး တိတိက်က်ေျပာရရင္ ေမာင္လွမ်ဳိး(ခ်င္းေခ်ာင္းၿခံ)ေရးတဲ့စာအုပ္ထဲမွာ
အခ်စ္ဆိုတာ လူတေယာက္နဲ႔တေယာက္ အထင္ႀကီးမႈကစတာပဲတဲ့
ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ အထင္ႀကီးမယ္ ဒုတိယအေနနဲ႔ အခ်စ္ဆိုတဲ့ ခက္ဆစ္ကို ေျဖၾကတယ္လို႔ေပါ႔
အမွန္ေတာ့ ဟုတ္ေလာက္တယ္ ေယာက်္ားနဲ႔ မိန္းမေတြ႕ၾကရင္ တေယာက္နဲ႔တေယာက္
အရင္ဆံုး အထင္ႀကီးမႈရွိလာမွ ေနာက္ဆက္တြဲ သံေယာဇဥ္တို႔ အခ်စ္တို႔ ျဖစ္လာႏုိင္စရာရွိတယ္ ထင္တာပဲတကယ္လို႔မ်ား အထင္ႀကီးတဲ့လူတစ္ေယာက္နဲ႔ သံေယာဇဥ္ရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ဘယ္လို ေရြးခ်ယ္သင့္တယ္လို႔ ထင္လဲ?

ေယာက်္ားနဲ႔ မိန္းမရဲ႕ ရင္တြင္းခံစားခ်က္

အသည္းကြဲဖူးတဲ့ ေယာက်္ားနဲ႔ အသည္းကြဲဖူးတဲ့ မိန္းမတို႔ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခ်စ္=?
အသည္းမကြဲဖူးတဲ့ ေယာက်္ားနဲ႔ အသည္းကြဲဖူးတဲ့ မိန္းမတို႔ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခ်စ္=?
အသည္းခြဲခဲ့ဘူးတဲ့ ေယာက်္ားနဲ႔ အသည္းမကြဲဖူးတဲ့ မိန္းမတို႔ ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခ်စ္=?
အသည္းကြဲခဲ့ဖူးတဲ့ ေယာက်္ားနဲ႔ အသည္းမကြဲဖူးတဲ့ မိန္းမတို႔ ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခ်စ္=?
အသည္းမကြဲဖူးတဲ့ ေယာက်္ားနဲ႔ အသည္းခြဲဖူးတဲ့ မိန္းမတို႔ ေတြ႕ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခ်စ္=?

စိတ္၀င္စားမယ္ဆိုရင္ ဒီေမးခြန္းေလးေတြ ေျဖေပးႏုိင္ပါတယ္ စိတ္ထဲရွိတဲ့ (သို႔) ကိုယ္ေတြ႕ရွိရင္လဲ ကိုယ္ေတြ႕အတိုင္းေပါ႔.....

ႀကိဳးမဲ့ေနခ်င္ၿပီ....

နင္ဟာေလ ငါ့ကို စြန္ႀကိဳးတစ္စလိုပဲ တင္းလိုက္ေလ်ာ့လိုက္နဲ႔ ကစားေနတယ္ ျပတ္ေတာ့မယ္လို႔ ငါေတြးလုိက္တိုင္း ေနာက္တေန႔ ျပန္ပီး ေကာင္းကင္ေပၚမွာ အပူအပင္ကင္းကင္းနဲ႔ ၀ဲေနျပန္ေရာ....နားလည္ရခက္လုိက္တဲ့ ရစ္ဘီးပိုင္ရွင္ရယ္... တခါတေလ ငါေလ ႀကိဳးမဲ့ေနတဲ့ ေလတံခြန္တခုလိုပဲျဖစ္ခ်င္ေတာ့တယ္....

တခုေသာႏွလံုးသားသို႔....

တန္ဖိုးရွိတဲ့အရာဆိုတာ အဲဒီပစၥည္းက်ေပ်ာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွ သိၿပီး တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းသိလာတတ္တယ္ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့
ခပ္လြယ္လြယ္ ခပ္ေပါေပါရတတ္တဲ့ အရာတခုလို သေဘာထားမိေနမွာအမွန္ပဲ
အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ သတိမထား အေလးမမူတတ္ဘူးေလ
ဒါေပမယ့္ က်ေပ်ာက္ၿပီဆိုတဲ့အခ်ိန္မွ ဒီပစၥည္းေလးဟာ ငါ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္အသံုး၀င္ပါလားလို႔ ခံစားမိတာ ဓမၼတာပါပဲ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တန္ဖိုးထားၿပီး ေလးနက္ႏုိင္ပါေစလို႔......

၁၀ စကၠန္႔မဟုတ္ဘူး အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မရွိ အရူးထျခင္း...

တခါေတာ့လည္း ေလာကႀကီးကို ေက်ာခိုင္းထားခ်င္ပါရဲ႕
ခံစားခ်က္ ေသသြားတဲ့လူတေယာက္လိုပဲ ေနလိုက္ခ်င္ရဲ႕
အမွန္လို႔ ထင္ထားတာေတြက တခ်ိန္မွာေတာ့ မွားသြားတတ္ေလရဲ႕
စိတ္ေတာ့နာတယ္ ဘယ္သူ႔ကိုနာမွန္း ဘာအတြက္နာမွန္း မသိဘူး
မေ၀ခြဲတတ္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ပဲ ေအးေပါ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္
မေ၀ဖန္ မေ၀ခြဲတတ္ေတာ့တာ ဘယ္သူ႔ကိုမ်ား အငမ္းမရ အျပစ္ရွာခ်င္ေသးမွာလဲ
တခါတေလ ကိုယ္တေယာက္တည္းမွားၿပီး အားလံုးမွန္ေနတယ္ အဲဒီအခါမ်ိးက်ရင္
အားလံုးကို ေက်ာေပးၿပီး အေ၀းဆံုးမွာ ေအာ္ဟစ္ပစ္လိုက္ခ်င္မိတယ္
တခါေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘ၀ ေသးေသးေလးကို ေက်နပ္ခ်င္သလိုလိုပဲ
ဘာမွမရွိတာေလးကိုပဲ ေက်နပ္ေနတာ တနည္းနည္းေတာ့ ၾကယ္ကေလး ရူးသြပ္ေနတယ္
အခ်ိန္အကန္႔အသတ္မရွိ ရူးသြပ္ေနတယ္ အတိုင္းအတာပမာဏမရွိပဲ ရူးသြပ္ေနမယ္
ခ်စ္ျခင္းေတြမပါပဲ အျဖဴေရာင္ေတြနဲ႔ ရူးသြပ္ေနမယ္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြမပါပဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ ရူးေနမယ္ ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ၾကယ္ကေလး အခုဒီ စာပိုဒ္ေလးကိုလဲ ရူးသြပ္စြာပဲ ခ်ေရးပစ္မိတာပဲ
ၿပီးေတာ့လဲ ခံစားခ်က္ေတြအားလံုး ဘယ္ေခ်ာင္ကပ္လို႔ကပ္သြားမွန္းကိုမသိေတာ့ဘူး
ေအာ္ ရူးတာ ရူးတာ :(